Prymitywne urządzenie chłodzące, liczące przeszło dwa tysiące lat, znaleźli archeolodzy chińscy w jednym z rejonów położonych niedaleko byłej stolicy starożytnego imperium chińskiego - Xian, na północnym zachodzie Chin na miejscu ruin byłej cesarskiej rezydencji.

Jak wyjaśnił przedstawiciel Instytutu Archeologii Tian Jatsi lodówka składa się z kilku ceramicznych pierścieni o średnicy 1,1 metra i wysokości 0,33 metra. Na dnie tej swego rodzaju studzienki były ułożone rury do przepływającej wody, która spełniała rolę środka chłodzącego. Rury ciągnęły się aż do doliny rzeki. W tych pradawnych urządzeniach podczas lata przechowywano żywność.

Dowodem na potwierdzeniem argumentów chińskich archeologów jest tak zwana "Księga Pieśni" - antologia najstarszej poezji chińskiej, której autorstwo przypisywane jest Konfucjuszowi. Powstała w okresie od XI do VI wieku pne. W księdze tej wspomina się - mówiąc językiem współczesnym - o "urządzeniach chłodzących". Według "Księgi Pieśni", żywność mogła być przechowywana w nich w nienaruszonym stanie podczas upalnego lata przez kilka dni dni.